Niet met een groot plan of een uitgewerkt concept, maar met een gevoel dat ik niet kon negeren. Ik zag leerlingen die vastliepen, die extra hulp nodig hadden, en ik voelde zó sterk dat ik daar iets mee moest. Alleen… op dat moment kon ik nog niets doen.
Dat machteloze gevoel leefde met mij mee en bleef in mijn hoofd rondgaan.
Steeds opnieuw kwam dezelfde gedachte terug: hier moet ik iets mee.
Niet morgen. Niet later. Maar ooit — en dat “ooit” werd langzaam een idee. En dat idee werd uiteindelijk Educatie voor Succes.💪
Het begin was kleinschalig. Wij hadden weinig materiaal, weinig begeleiders, maar wél een duidelijke intentie: er zijn voor leerlingen die het nodig hadden. Naarmate de tijd verstreek, groeide EVS mee. Met elke leerling, elk succesmoment en elke uitdaging werd het sterker, professioneler en groter.
En nu, veertien jaar later, voelde deze shoot als een moment om echt even stil te staan. Om terug te kijken op alles wat is geweest — en om te beseffen waar we nu staan. Met trots, en eerlijk gezegd ook met een beetje emotie, deelde ik dat het tijd is voor een volgende stap: de opening van een tweede locatie van Educatie voor Succes.
Wat ooit begon als een gevoel, is uitgegroeid tot een plek waar leerlingen en mensen zich gezien voelen en kunnen groeien. En dat blijft — elke keer weer — bijzonder.
✨ Soms begint iets groots heel klein, zolang je maar luistert naar wat je voelt.
Is er een idee of gevoel dat jij al te lang met je meedraagt, maar nog niet hebt durven volgen?🤔